Egun, potentzia-bihurgailuak paraleloan konektatuta aurki daitezke hainbat aplikaziotan. Konexio horiek kontrol bat behar dute, bihurgailuen arteko korronte zirkulatzaileak saihesteko eta kargaren banaketa ona bermatzeko. Proposatutako metodo guztien artean, droop metodoak nabarmentzen dira, eskaintzen dituzten malgutasuna, erredundantzia eta fidagarritasunagatik. Lan honetan, jatorrizko droop metodoaren azterketa egingo da, eta oinarrizko printzipioak azalduko dira. Alde horretatik, jatorrizko droop metodoak dituen funtsezko abantailak eta desabantailak deskribatuko dira, baita bibliografiako jatorrizko metodoa hobetzen duten aldaera batzuk ere. Azkenik, sistema baten diseinua droop metodoa erabiliz aurkeztuko da, baita simulazioetako emaitzak ere.
© 2001-2024 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados