Manuel Antonio Castiñeiras González
A decoración das marxes nas igrexas románicas galegas caracterízase por presentar un amplo repertorio de temas profanos susceptibles dunha tipificación. Unha análise inductiva da súa figuración permite formular certas hipóteses sobre a función penitencial e admonitoria destes relevos así como do seu valor como eido de experimentación da linguaxe artística. A polifonía, la heteroglosia e maila canavalización do seu discurso converte estas series nun suxerente obxecto de estudio interlextual.
© 2001-2024 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados