Santiago de Compostela, España
A visión de Xela Arias sobre a escrita reflectida en textos autopoéticos, conferencias ou entrevistas permite a reconstrución dun discurso metaliterario que non só define as claves da súa poética senón que a sitúa nunhas coordenadas estéticas e ideolóxicas. Das primeiras destaca a importancia da linguaxe —a palabra— nun constante exercicio de experimentación baseado na liberdade. Das segundas, a conciencia de estar a escribir desde unha condición, a de muller, e nunha lingua minorizada. E, como pano de fondo, a subversión da orde estabelecida, a denuncia dos falsos equilibrios e o cuestionamento da orde das cousas.
Xela Arias’ views on writing reflected in autopoetic texts, lectures or interviews enables the reconstruction of a metaliterary discourse that not only defines the basis of her poetics but also places it at aesthetic and ideological points of reference. One of the first is the importance of language — the word — in a constant exercise in experimentation based on freedom. Secondly, there is the awareness of writing from a condition, that of a woman, and in a minority language. Finally, and as a backdrop, there is the subversion of the established order, the condemnation of false equilibriums and the questioning of the order of things.
© 2001-2024 Fundación Dialnet · Todos los derechos reservados